tasarım

tasarım

Toplam Sayfa Görüntüleme Sayısı

8 Haziran 2015 Pazartesi

Hesabım Kalsın Mahşere

Mükemmel sandım onu, benim mükemmelim… Öyle çok sevdim ki dünya alem şaşırır. Mükemmel kadını oynadım 2 yıl. O beni sevsin yeterdi bana. Ama sevmedi…
Öyle güzel bıraktı ki beni dünya başıma yıkıldı, hayat durdu, kalbim durdu…İnsanın kalbi nasıl paramparça olurmuş, ruhu nasıl ölürmüş yaşarken o öğretti bana. Ben sevdim, yeniden başladım ama bir daha aynı PukiDiki olamadım. O da aynı Cio Çocuk değil biliyorum, yoksa aklı bende kalmazdı, biliyorum.
Sadece tek söyleyebileceğim hiçbir hakkım helal değil sana, ben seninle hesabımı mahşere bıraktım. Orada çık karşıma ve unutma bizim hesabımız çok büyük…

7 Mayıs 2015 Perşembe

Veda Dileği

3 Temmuz 2013’tü tarih…
O kadar mutluydum ki bitmesinden korkuyordum.
O kadar mutluydum ki şu an ölebilirim diyordum, hayatın en güzel tadı damağımda.
Ben o gün öldüm. Ama mutluluktan değil, dünyam üzerime yıkıldı ve ben en savunmasız anımda altında can verdim. Bir daha hiç içten gülemedim, hiç mutlu olamadım. Yaşadım, yeniden başladım ama hiç gücümü toplayamadım. Çuvalımda kırgınlıklarım, hiç indiremediğim gardım ile bir ümit mutlu olmaya çalıştım. 2 ay sonra 2 yıl olacak ve ben bugün ilk kez kendimi güçlü hissettim, ilk kez güldüm ben ta içimden gelen bir huzurla.
Bugün hıdrellez, ben bugün bütün yüklerimi attım  ve balon gibi yükseliyorum aklımda tek bir dilekle. Her ne olursan ol ama benden uzak ol. Seni asla affetmeyeceğim, bana yaptıklarını unutmayacağım ama seni özgür bırakıyorum. Yarım kalmış hikayemizi gömüyorum artık ve ilk kez senin gibi benim de canım hiç yanmıyor. Bugün ilk kez kendime inanarak sana hoşça kal diyorum.
Hoşça kal sevgilim…
Hoşça kal bebeim…
Hoşça kal Cio Çocuk…
Artık özgürsün…
BİTTİ…
                                                                                                                                              06.05.2015
                                                                                                                                                   01:25


Not: Psikolog veda et ona dedi, ben de ettim sonunda…

15 Nisan 2015 Çarşamba

Beni Bırakın!

Aylar sonra ilk kez yazabilecek gücü buldum kendimde çünkü çok uzun zamandır hiç bitmeyecekmiş gibi hissettiğim bir depresyondayım. Çaresiz hissettiğim çok günüm olmuştu, diplerde çok dolaşmıştım ama bu değişik. Çöktüğüm yerde kıpırdamadan bekliyorum, kurtulmaya dair umudum yok, zaten isteğim de yok. Bir yorganın altına saklanmak ve günlerce, aylarca çıkmak istemiyorum. O yorganın altına gömmek istiyorum ruhumun yaralarını. Öyle yorgunum ki…
Sırf midem ağrımasın diye yediğim yemeklerim, her şeyi unutmak için içtiğim alkolüm, hiç yüzümden silemediğim yorgunluğum, aynada bakmaktan kaçtığım makyaj yapmayı çoktan unuttuğum bir yüzüm var. Bütün olumsuzluklar var, en ufak bir tebessüme sebep olacak güzellikler yok…
Bazen sadece ne olur beni unutun burada, yok sayın, nüfustan düşün, siz devam edin ben gelmeyeceğim demek istiyorum. Bazen hiç ama hiç yaşamak istemiyorum, mümkünse kalmak o gömüldüğüm yorganın altında.


Not: Öyle çok hikaye biriktirdim ki cebimde, hayal kırıklıklarım taşıyor her yere. Ama benim yazmaya gücüm yok…