tasarım

tasarım

Toplam Sayfa Görüntüleme Sayısı

17 Temmuz 2013 Çarşamba

Kayıp Ruhum

Acım hala ilk günkü tazeliğinde, iyileşmiyor da üstünü kapatıyorum, yok saymaya çalışıyorum. Dostlarımın çoğu çekti gitti çoktan da uzun zamandır aramadığım, onun erkek olduğu için potansiyel asılacak diye varsaydığı eski dostlarımla konuşuyorum bu aralar. Özlemişim muhabbetlerini ama söyledikleri şeyler hep aynı sen de hayatına devam et, o ediyordur eminim hem de uzun süreli bir ilişkiden çıkmış olmanın erkekleri düşürdüğü boşluk ile saldırıyordur etrafa. Bu halini hiç sevmedim diyorlar sonra senin muhabbetin eğlenceliydi, konuşurduk, eğlenirdik, diğer kızlar gibi değildin saçma sapan şeylere takılmazdın, alınmazdın, trip atmazdın. Değiştim diyorum onlara eski halimi hatırlamıyorum bile, ama yeniden öyle olmayı çok isterdim. Tek gecelik ilişkilerin adamını bana getiren belki de böyle farklı olmamdı, diğer kızlardan ne farkım vardı niye ben tek gecelik kalmadım sende dediğimde, seninle çok güzel vakit geçirmiştim, muhabbetin güzeldi o gece demişti. Beni ben yapan, diğer kadınlardan ayıran farklılıklarım vardı benim, rahattım her şeyi direkt söylerdim, alınmazdım, stratejik değil içimden geldiği gibi davranırdım, beklentim yoktu kimseden, vazgeçilmez bir gülümseme vardı yüzümde. O geldi hayatıma önce yavaşça bağladı beni kendine, sonra sırf o çok kıskanç diye kendimi geri çektim, yanlış anlaşılmaktan korktum. Erkeklere mesafe koydum, kız arkadaşlarımla ise derdimi bile anlatamadığımdan araya giren soğukluk nedeniyle koptum. Bir baktım ki sonra gülümsemem bile kaybolmuş bir tek onunlayken mutluydum ve gülüyordum, hayatımın en önemli parçası o olmuştu ve ben onsuz hep eksik hissediyordum kendimi. Bugün içimde oluşan boşluk tarif edilemez bu yüzden, beni ben yapan her şeyi yavaşça elimden alan adam gittiğinden beri ne eski ben olabiliyorum ne de yeni ben olarak yaşamaya devam edebiliyorum. Kayıp gibiyim, saçmalıyorum farkındayım, insanları irite ediyormuşum gibi hissediyorum sessizleşiyorum sonra nefes alamıyorum gibi geliyor yeniden başlıyorum konuşmaya. Saçma sapan bir insan oldum ne eskisi gibiyim ne de yenisi gibi, ruhum bir süredir kayıp benim…

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Fikrini söylersen yeni bir şey öğrenirim,
Küçük bir bağ kurarız hiç tanışmadan,
Farklı birinin hisleri hakkında bilgi sahibi oluruz,
Hiçbir şey olmazsa biri yazdıklarımı okudu diye mutlu oluruz,
Ya da en kötü ne olabilir ki içinden geçeni söylersen?