tasarım

tasarım

Toplam Sayfa Görüntüleme Sayısı

10 Temmuz 2013 Çarşamba

Biz Artık Yokuz...

Hayatım boyunca hep bağlanmakla ilgili bir problemim olmuştu, hep ilgi bekler kendimden bir şey vermezdim. İlişkide heyecan isterdim sürekli, değişiklik arayışındaydım bu yüzden sadakatle ilgili ciddi problemlerim vardı. Bundan dolayı kendimden nefret ediyordum, vicdanım hiç rahat etmiyordu ve aldattıktan sonra devam edemeyip ayrılıyordum hep. Bir süre dingin bir hayat istiyor sakin düzgün bir adam buluyor sonra onu da bırakıyordum. O yüzden bir gün karar verdim hayatımı yalnız geçirecektim tek başıma kalmaktan, ilgisizlikten çok korktuğum halde ve hiç evlenmeyecektim. Bu kararımı verdikten sonra saçma sapan bir ilişkinin içinde buldum kendimi, sonra bir bakmışım sarhoş bir gece bekaretimi kaybetmişim. Ondan sonra da iflah olmam sanıyordum işte. Psikolojim göçmüş, hayatım dağılmış haldeydi. Ama sadece bir buçuk ay sonra o karşıma çıktı tekrardan. Uzun zaman önce bir gece kalabalık bir şekilde dışarı çıkmıştık, o gün aramızda bir çekim vardı ama gerisini getirmemiş muhabbeti kesmiştik. Psikolojimin kötü olduğu o günlerden bir gün onun yazmasıyla muhabbete başladık Facebook üzerinden. Birkaç gün sonra da yüz yüze görüşmeye karar verdik.
2 yıl önce 18 Mayıstı, ertesi gün tatil diye seçmiştik o günü benim finallerimin öncesi olmasına ve hala devam eden saçma sapan ilişkime rağmen. Tunalıda buluşmuştuk, muhabbetinden nasıl da zevk almıştım. Bütün gece korkularımdan ve hayattan bahsetmiştik, tam olarak sevmediğim biriyle olduğum için pişman olduğumu ama bırakmaya da korktuğumu, ailemin yüzüne nasıl bakacağımı bilemediğimi anlatmıştım ona ve o da kendinden örnekler vermişti bana. Gecenin sonunda şaraptan başım dönüyordu ve karşımdaki adam başımı daha da döndürüyordu. Hep ilgimi çeken fırlama tiplerden ama aynı zamanda konuşmasından fark edilen bir olgunluk hali. Etkilenmiştim işte. Hiçbir şeyi umursamadan gittim evine ilk sevişmemiz öyle müthiş değildi ama onda beni çeken bir şeyler vardı. Çırılçıplaktık uyandığımda yatağında ve ben ilk kez bir yerden kaçıp gitmek istememiştim, bir ten bu kadar çekebilir miydi beni? Ve aramızdaki tutku arttıkça da seks daha zevkli hale gelecekti bilmiyordum o zaman. Sonra yaz boyu görüşmeye devam ettik, evde yalnızdım ve ramazanda yemek yapıp davet ediyordum onu iki güne bir, hep geliyordu. Sadece evde takılıyorduk ve ben ona bağlanmaktan deli gibi korkuyordum. Biz sadece takılıyoruz bu bir ilişki değil diyordum kendi kendime ve sonra o benimle sevgili olmak istedi. Ama ben hep korkmaya devam ettim, günübirlik ilişkiler yaşayan bu adam bana hiç mi hiç güven vermiyordu. Çok kısa süredir birlikteydik korkuyordum ama bağlanıyordum ona ve o aralıkta askere gitmek zorundaydı. En kolayı askerdeyken yokluğuna alışmışken kurtulmaktı ondan, ben onu aldattım ama yine de vazgeçemedim. Öğrendim ki o da her çarşı izninde internet kafeye gidip kızlarla konuşarak aldatıyormuş beni. Vicdan azabından dolayı geldiğinde ayrılmak niyetindeydim ama yapamadım. Bambaşka bir adam gelmişti, işte şimdi istediğim gibiydi, her şeyi mahvedeceğimi bile bile itiraf ettim ona ben hep dürüsttüm çünkü. O da itiraf etti ben affettim, o ise beni hiçbir zaman affetmedi, tam 1 yıldır sürekli olarak aldattı beni ve her seferinde beni suçlayıp hatamdan dolayı terk etti. O bencildi ne yazıkki benim ona verdiğim önemi hiçbir zaman bana verememişti. Bir yıl boyunca hep denedi benimle olmayı ama kafasında oturmuyordu hiçbir şey ve bu da beni kullanmak oluyordu. Çok seviyordum onu, ilgileniyordum, maddi manevi her zaman destektim ona, tüm hayatım oydu öyle çok önemsiyordum onu. Ama biliyordum o hep en başından beri gitmeye hazırdı, ben kendime itiraf etmekten hep korktum. Alıştığı hayat tarzından çok uzaklaştırmıştım onu o günleri, özgürlüğünü özlediğinin farkındaydım ama öyle o olmuştu ki hayatım, öyle her şeyimdi ki kaybetmekten ölümüne korkuyordum onu. Aldatıldım, terk edildim yine de her seferinde o arayınca koşa koşa gittim, dibinden ayrılmayınca hiç bırakmayacakmış sanki beni gibi. Hayatım boyunca ilk kez birine zaafım vardı, kimseye bağlılığı olmayan bünyem onda aşkı ve bağlılığı öğrenmişti ama çok geçti. Onun da dediği gibi temelleri sağlam değildi bizim ilişkimizin, bugün her şey ne kadar güzel olursa olsun, ne kadar mutlu olursak olalım gitmişti. Hala sevsek de birbirimizi, kıskançlığımızdan ölsek de biz yokuz artık 3 Temmuz’dan beri. Tam bir haftadır onsuz nefes almaya çalışıyorum, canım yanıyor bazen ağlıyorum bazen dalıp gidiyorum, ama yok o gitti, olmayacak bir daha diyorum kendime. Başka bir hayatta başka şartlarda korkularımız olmadan tanımayı dilerdim onu. En başından aşkından yanmaya razı olmak isterdim. Ama olmadı… Ya da silmek isterdim hafızalarımızı, sıfırlamak isterdim her şeyi. Yeni baştan flört etmek, tanımak, aşık olmak, tenini keşfetmek ama hiç bırakmamak elini. Yine de isterdim başka bir şehirde onunla yeniden başlamayı. Yeni dostlarla, yeni bir ortamda sanki öncemiz yokmuş gibi, herkes öyle bilsin isterdim ve bir ilişkinin aşamalarını en baştan yaşamak isterdim. Biraz zaman tanısın kendine yalnız kalsın sonra da gelsin çeksin alsın beni bu cehennemden isterdim ama biliyorum ben her şeyi unuturum, sıfırlarım ama o unutmaz asla L
Her ayrıldığımızda hayırlısı olsun diye dua ettim, birlikte olabileceksek çok uzamasın Allah’ım bu ayrılık dedim. Hiç uzamamıştı, ama bu kez başka ben seninle hiçbir zaman evlenmeyeceğim diyerek gitti, bana hayatım boyunca ilk kez evlilik hayali kurdurabilen adam. Bir ömür onu seveceğim derken şu an yapayalnızım hayatta ve ben artık ne eski hayatımı hatırlayabiliyorum ne de onsuz bir hayatın hayalini kurabiliyorum. Onun yanında başkasını göreceğim güne bile hazırlıyorum kendimi de kendi yanımdaki kareye bir başkasının hayalini bile koyamıyorum. Sanki bir ömür yalnız ve mutsuz olacakmışım gibi hissediyorum, bir daha kimsenin teni tenime değmesin hep böyle kalayım istiyorum. Daha gençsin diyorlar bilmiyorlar ben bundan sonraki yıllarımı bile bıraktım sanki onda. Unutmam öyle uzun bir zaman alacak gibi gözüküyor ki önümde. Özlüyorum güzel gözlümü, çok özlüyorum ama hazırlıyorum kendimi o artık benim değil bir başkasının olacak ve ben umudumu kesene kadar hep onu bekleyeceğim. Bundan sonra da onu unutmadan kimseyi hayatıma sokup ahını almaya niyetim yok, yalnızlığımla yaşamayı öğrenmem gerek…

2 yorum:

  1. Mutsuz sonları hiç sevmediğimi fark ettim yeniden.

    Güven yoksa, o ilişki ama bugün ama yarın bitiyor. Üzüntüler de öyle. Üzme kendini. "Hayırlısı." de geç. :(

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ben de sevmiyorum mutsuz sonları ama bu hikaye bitti, kitap devam ediyor umarım hayırlısı olan kısmı mutlu bir sonuca ulaşır :( Zaman her şeyin çaresi ben de ona bıraktım gitti, hayırlısı...

      Sil

Fikrini söylersen yeni bir şey öğrenirim,
Küçük bir bağ kurarız hiç tanışmadan,
Farklı birinin hisleri hakkında bilgi sahibi oluruz,
Hiçbir şey olmazsa biri yazdıklarımı okudu diye mutlu oluruz,
Ya da en kötü ne olabilir ki içinden geçeni söylersen?