tasarım

tasarım

Toplam Sayfa Görüntüleme Sayısı

10 Haziran 2013 Pazartesi

Şimdi Ne Olacak?

Giderayak en kötü günlerini görsem de Ankara’nın uzatma aldım memlekete dönüş için, 2 ay daha iş arıyor bu işsiz mühendis ve yine olmazsa tıpış tıpış topluyor evini L Bunu şu an düşünmek bile istemiyorum, evet kesinlikle istemiyorum. Ahhh Ankara bırakamıyorum ki seni, oysa bu aralar 70’lerin sonu, 80’lerin başı gibi buralar. Sokağa çıkmaya korkuyoruz belli bir saatten sonra, dışarıdaysan eve dönemiyorsun evdeysen de dışarıya çıkamıyorsun. Sevgilimin evi Kızılay’a yakın olduğundan mülteciler gibiyiz bu aralar. Bazen benim evimde kalıyoruz, bazen onun evine erkenden girip yiyecek depolayıp kapanıp kalıyoruz. Sokağımıza kadar biber gazı yakıcılığı geliyor bazen, eylemlere katılmadan bile 2 kez biber gazı yedim düşünün. Bir de o ambulans sesi var ki şu an bile duyduğum, korkumu katlıyor, sanki benim bir sevdiğimin canı yanmış gibi oldum olası korktum o acı siren sesinden. Şimdiye kadar biz bağırırken susanlar konuşuyor şu an, sahi kim bastı bunların düğmesine, kim oynuyor bu kirli oyunu? Artık kesinlikle eminim ki PKK bitti yeni bir karışıklık başlatılıyor güzel ülkemde.  Siyaset ise sarpa sardı, inada bindirdi işi artık bizleri yönetemeyen o adam. Dün saçma sapan Ankara’nın her köşesinde durup konuşma yapacağına üstelik alakasız şeyler söyleyeceğine yuvarlak şeylerle bu işi kotarsaydı eminim çok daha iyi olurdu. En azından mahkeme kararını gerekçe göstererek geri adım atabilirdi, ne sizin istediğiniz olsun ne benim adalete inanıyoruz madem adaletin dediği olsun demek bu kadar zor olmasa gerek. Korkuyorum yarından, bizim gibi saf ve iyi niyetli gençlik sadece mizahla idare edebilir mi ki bu kirli işleri? Gençlik işte, daha kendi hayatını bile planlayamazken bu ülkede izin verirler mi koskoca ülkeyi yönetmemize? Bir genç olarak şundan eminim ki benim hayatım bile bana kalmıyor çoğu zaman.
Sevgilim ise ev arkadaşı ile yeni eve çıkıyor temmuzda, burada işler hiç istediğim gibi gitmiyor kısacası. Zaten girdiğim İngilizce sınavında da s.çtım, evdeki hesaplar dışarıda olup bitenlere uymuyor. Kısacası sokakta korkutucu şeyler oluyor geleceğini öngöremediğim ve korktuğum, evde ise sonucunu bariz gördüğüm ama gözlerimle görmek istemediğim korktuğum şeyler oluyor. Tek bir şey kafamda dönüyor şu an: Şimdi ne olacak benim için, hepimiz için?

2 yorum:

  1. Keşke yanıt verebilsek yarınlar için.

    Umutlar bile yitiyor, o konuştukça. Ama gençlik susmuyor, susmuyoruz bu sevindirici.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Endişeliyim susmayan korkusuz gençliğe rağmen. Çünkü biz iyi niyetli insanlarız onlar kadar kirlenmeden oynayamayız bu kirli oyunu...

      Sil

Fikrini söylersen yeni bir şey öğrenirim,
Küçük bir bağ kurarız hiç tanışmadan,
Farklı birinin hisleri hakkında bilgi sahibi oluruz,
Hiçbir şey olmazsa biri yazdıklarımı okudu diye mutlu oluruz,
Ya da en kötü ne olabilir ki içinden geçeni söylersen?