tasarım

tasarım

Toplam Sayfa Görüntüleme Sayısı

13 Şubat 2013 Çarşamba

Diziye Ağlama Potansiyelim

Yine bir gece ve yine sevgilim saatlerdir yanımda uyurken ben uyuyamıyorum. Bilgisayardan televizyon izliyorum, Kuzey Güney’in izleyebildiğim son bölümü var, düzenli takip etmediğimden bilmiyorum ne kadar geride kaldı bu bölüm ama yine içim cız etti. İzleyenler bilir hani şu Kuzey’in bakışı vardı ya babasının evleneceği kadın ve oğlu evlerine geldiğinde çocuk babasının kucağına atladığı anda, işte orada ilk izlediğimde ağladım. Şimdi ise başka pencerelerde dolaşırken o sahnenin yaklaştığını anladım ve ekrana döndüm yine içimde bir hüzün dalgası yayıldı. Ne zordur değil mi çocuklar için; babasının, kendilerinin hiçbir zaman göremedikleri sevgiyi bir başkasının çocuğuna fütursuzca dağıttığını görmesi? Kadınlar ve erkeklerin doğasındaki belirgin farklardan biridir, bir kadının eğer kendi çocuğu varsa başkasının çocuğuna böyle sevgi göstermesi zordur ama erkekler için daha kolaydır niyeyse. Gençlik deneyimsizlikleri ile yeterince değer veremedikleri ilk karıları ve çocukları varken yerine gelenler daha çok ilgi görür genelde. Ya yaşlılıkta yalnızlığın zorluğunu anladıklarından ya da alışık oldukları düzenin bozulmasından, kadınlar gibi hayatlarının geri kalanını yalnız geçirmektense başka birini bulma yoluna giderler. Bahane de hazırdır yalnızlık erkekler için zor. Peki ama neden onların değerini daha iyi bilirler? Erkeklerin genelde böyle olduğunu bildiğimden Kuzey Güney’i izlerken annelerinin eski kocasını yılbaşında takip ettiği sahneler ve Kuzey’in o tanışma sahnesinde gözlerim doldu, duygulandım. Her ne kadar o anneye uyuz olsam, sürekli söylensem de o kadına acıdım o anda. Evlilikleri boyunca kendi güzel bir söze bile hasretken başka bir kadına ellerinde çiçeklerle giden eski kocasını izledi… Bir çocuksa çocukluğunda alamadığı sevgiyi başka bir çocuğa hediye etti bakışlarında…  Belki de geçmişte hep böyle hikayeler dinlediğimden. Anneyi de geçtim belki kadın bunu hak etmişti ama ben en çok çocuklara kıyamıyorum. Annemin bir sözü vardır annesi olmayanın babası da olmazmış. İşte annesinin bile sevgi göstermediği bir çocuğun babası da yoktu, buna ağlanırdı…

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Fikrini söylersen yeni bir şey öğrenirim,
Küçük bir bağ kurarız hiç tanışmadan,
Farklı birinin hisleri hakkında bilgi sahibi oluruz,
Hiçbir şey olmazsa biri yazdıklarımı okudu diye mutlu oluruz,
Ya da en kötü ne olabilir ki içinden geçeni söylersen?