tasarım

tasarım

Toplam Sayfa Görüntüleme Sayısı

9 Aralık 2012 Pazar

Biriktirdiklerim Büyüdü İçimde

Siz hiç kendinizden nefret ettiniz mi? Kendinizi affedemediğiniz oldu mu, ya da aynadaki yüzünüzden kaçtınız mı hiç? Canınızın yanmasından korkarken daha çok canınızı yakacak hatalar yaptınız mı, peş peşe sıraladınız mı keşkeleri? Olmaktan korktuğunuz insana dönüştüğünüzü fark edip kendinizden kurtulamadığınız oldu mu? Benim oldu hem de bir kez değil. Ne zaman kaçtıysam kendimden daha çok girdapta kayboldum. Hayatta asla olmak istemediğim ne kadar kişi varsa oldum, ne kadar şeyi kınadıysam hepsi teker teker başıma geldi. Mutlu değilim, gurur da duymuyorum kendimden. Sadece çaresizim, kelimelerse kifayetsiz. Evet ben mutsuzum. Bir yerde zamanın birinde büyük bir hata yaptım sanırım, sonra hayatım sarpa sarmaya başladı. Neresinden tuttuysam elimde kaldı, kaçtıkça daha çok battım. Bütün işlerim ters gidiyor, bu şanssızlıktan daha beter bir sorun. Sanki evren benimle oyun oynuyor tüm iyi dileklerimin tersi olurken, kötü şeyler karabasan olup çöküyor üstüme. Kötü olan her ne varsa mıknatısa koşan demir parçaları gibi gelip yapışıyor bana. Oysa ben inancımı kaybetmiyorum, O’ndan hep hayırlısını istiyorum. Ama olmuyor galiba, benim canım yanıyor, etrafımdakiler benim yüzümden mutlu olmuyor. Ben gerçekten hayırlısını istiyorum, her şeyin hayırlısını. Neyi reva görse razıyım ama hayırlı olan hepimizin acı çekmesi mi? İnanın bana diretmiyorum benim istediğim gibi olsun diye. Başıma her ne geliyorsa sabırla çekiyorum. Ama ben çok yoruldum...
En çok korktuğum şeylerden biri insanların yaralarımı görüp dalga geçer gibi sormasıydı; görüyorlar yaralarımı, iyice bastırarak soruyorlar daha çok canım yanıyor. Yaralarım hiç iyileşemiyor. Diğer korktuğumsa hayatta yalnız kalmaktı ve şimdi iki kişilik hayat bile bana yapayalnız. Herkes uzakta, en yakınlarım bile ve ben sindiğim köşede gözyaşlarımı içimde biriktiriyorum. Cebimde biriktirdiğim mutsuzluklar öyle ağırlaştı ki taşıyamıyorum artık. Ya kader değişmeli artık ya da ben bu hızla mutsuz sonuma toslayıp yok olacağım…
Derdi ve kederi verdi, devasını da veriyor mu acaba ben son gücümle, sabırla direniyorum?

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Fikrini söylersen yeni bir şey öğrenirim,
Küçük bir bağ kurarız hiç tanışmadan,
Farklı birinin hisleri hakkında bilgi sahibi oluruz,
Hiçbir şey olmazsa biri yazdıklarımı okudu diye mutlu oluruz,
Ya da en kötü ne olabilir ki içinden geçeni söylersen?