tasarım

tasarım

Toplam Sayfa Görüntüleme Sayısı

11 Temmuz 2012 Çarşamba

Hala Varlar


İnsanlara güvenimi kaybettiğimden beri iyi insanların varlığına da inanmaz olmuş idim. Bütün insanların içinde kötü bir yan vardır ya zamanı gelince ortaya çıkan işte ben ondan korkumdan kimselere güvenmez olmuş idim. Bilmezdim hala varlarmış. En yakınlarımın bile kazıklarını yemişken, dürüstlük yerini dolandırıcılığa, yardımseverlik yerini bencilliğe bırakmışken hala bir yerlerde iyi niyetli insanlar varmış. Dedim ya en yakınlarımın kazığını gördüm ben, gönül borçlarını ihanetle ödeyenler gördüm, en değerli varlıklarını bile üç kuruşa satanlar gördüm. Yaşım 23, henüz yeterince çok şey görmedim ama insanları tanımaya yetecek kadar da çok gördüm. Uzun zaman önce insanlara güvenmeyi bırakmış iken Eskişehir’e staja geldim geçen hafta. Kimsesiz, bir başıma... Yok acıtasyon değil bu, ben istedim böyle olmasını, hani her şartta kalırım ya ben ayakta. Abimin düğününün ertesi günü, babamı hasta, gözümü arkada bırakıp soluğu Ankara’da aldım tek ders sınavıma. 2 gece kaldığım gibi sınavdan çıktım, Eskişehir’e geldim işte bir başıma. Tanımadığım bir şehirde, aklımda sadece birkaç noktası ile öylece kalakaldım otogarda. Hiç tanımadığım bir aile karşıladı beni teyzemin ricası ile. Apart gezdik beğenmedim sesim de çıkmadı ama onların bile gönlü razı gelmedi beni orada bırakmaya, saat olmuş 10 bir otele gideyim dedim olmaz dediler evlerini açtılar hiç tanımadıkları bana. Sofralarında tanrı misafirine bir tabak yemek verdiler, bir de rahat edeyim diye kızlarının odasını. Sabah kahvaltı verdiler, uzak demediler arabayla beni staja bıraktılar. Gün boyu aradılar, durumumu sordular. Çıkışta gittim ben stajdayken bakılmış bile başka apartlara, tek tek gösterdiler, başkaları şurdan şuraya bırakmaz iken yine arabayla. Beğendim birini hadi eve dediler eşyalarımı almaya, yine beni aç göndermediler, eviniz uzak zahmet etmeyin ben giderim dedim, olmaz dediler bize emanetsin yine bıraktılar beni arabayla. Hala arayıp soruyorlar halimi hatırımı, bu şehirden gidene kadar onlara emanetim. Kimselere minnet etmezdim, iyilik beklemeyi ise çoktan bırakmıştım ama ben bu ailenin bana yaptığı iyiliği hayatım boyunca unutmam. Hala iyi insanların var olduğunu bana hatırlatan bu insanları istesem de unutamam. Yapılan hiçbir kötülüğü unutmadığım gibi bu iyiliği de unutamam…

4 yorum:

  1. benimde oğlum feci şekilde düşüp ön dişini kırmıştı . parasızlık işte mecbur götürdüm devlet hastanesine yarım yamalak yaparlar sıçayım parasızlığa diyerek de üzülüyorum kendi kendime .

    ama aksine öyle bi ilgilendi ki .

    bir kaç ay sonra kontrole gitmeliydik ama hastane çok uzaktı bende özel bir muayenehaneye götürdüm diş hekimi dedi ki kim yaptıysa dişi gerçekten çok güzel olmuş .

    bi sevindim ki şimdi oğlumun onsekiz yaşına girmesini bekliyoruz dişini yaptırmak için .

    bende dedim ki hala iyi insanlar varmış .

    yazdıkların bana bunu hatırlattı.

    selam olsun tüm iyi kalpli insanlara :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Gerçekten o insanlardan hala varmış, en çaresiz anımızda, ne yapacağımızı şaşırdığımızda Allah mı gönderdi seni dediklerimizden...

      Sil
  2. pukidiki`m var hala iyi insanlar sadece hayat sartlarina uyum saglamis kendilerini bir sekilde kamufle etmisler...ama dedik ya hizir onlar hizir en ihtiyacin oldugu anda cikarlar karsina:)))


    hepimizi boyle iyi insanlarla karsilastirsin rabbim...dinimiz amin:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Gerçekten de öyle başımız sıkışınca yetişecek iyi insanlar hala :)

      Sil

Fikrini söylersen yeni bir şey öğrenirim,
Küçük bir bağ kurarız hiç tanışmadan,
Farklı birinin hisleri hakkında bilgi sahibi oluruz,
Hiçbir şey olmazsa biri yazdıklarımı okudu diye mutlu oluruz,
Ya da en kötü ne olabilir ki içinden geçeni söylersen?