tasarım

tasarım

Toplam Sayfa Görüntüleme Sayısı

30 Temmuz 2012 Pazartesi

Evim Sensin


Benim evim sensin, sende kendimim. Yıllardır içimden çıkmayan aidiyetsizlik hissine rağmen ilk kez kendimi bir sıcaklığa ait hissediyorum, benim evim senin sıcaklığın. Benim yolum seninle; hiçbir yere, hiçbir kimseye ait olamadan uçan kanatlarım senin cennetine kondu. Buradan birlikte uçacağız, görmediğimiz, bilmediğimiz yerlere. Her gün yeniden seveceğiz, her gittiğimiz yerde kendi cennetimizi yaratacağız, her an daha da çoğalacağız.
Benim evim sensin, senin evin benim evim. Sen ve benler iç içe geçiyor bu yerde, biz oluyor sonsuza kadar. Sonsuzluk kaplıyor her yeri boşluk ve aidiyetsizlik hissi kayıp. Kocaman oluyoruz yeryüzüne sığamıyoruz. Biz sonsuzuz, aşk sonsuz.
Benim evim şu an yalnız başıma oturduğum ev, sen kokuyor her yanı. Kelimeler yetmiyor bana anlatamıyorum, susuyorum. Yüzümdeki tebessüm anlatmaya yeter mi mutluluğumu? Bugün hayattan çaldığın kısacık saniyelerde arıyorsun ya beni, birkaç saniye sesini duymak bile sonsuz mutluluk bana. İyi ki varsın, iyi ki sevmişim seni. İple çekiyorum akşamı, gel evimize, sonsuzluğumuza, şimdiden çok özledim seni…

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Fikrini söylersen yeni bir şey öğrenirim,
Küçük bir bağ kurarız hiç tanışmadan,
Farklı birinin hisleri hakkında bilgi sahibi oluruz,
Hiçbir şey olmazsa biri yazdıklarımı okudu diye mutlu oluruz,
Ya da en kötü ne olabilir ki içinden geçeni söylersen?