tasarım

tasarım

Toplam Sayfa Görüntüleme Sayısı

25 Nisan 2012 Çarşamba

PukiDiki Kim?


Koç burcu kadını PukiDiki…
İnatçı, hırslı, bencil, lider ruhlu…
Hayatta yapacağım diyip de yapmadığı hiçbir şey yoktur, sonu cehennem bile olsa burnunun dikine gider. Anlık öfkeyle gemileri yakar, köprüleri yıkar. Uçlarda yaşar ya diptedir ya da zirvede; ya iyidir ya da kötü. İnsanları sever, eleştirmez, herkesi olduğu gibi kabul eder, ancak affeder ama asla unutmaz. Çok hızlı sever,  bir hata görmesiyle de bir anda saman alevi gibi söner aşkı. Sakin görünür ama hızlı yaşar. Elindeki güzel şeylerin tükenme hızıyla doğru orantılı olarak koşar. Hiç durmaz, durursa zaman kaçar nefesi kesilir sanır. Ruhunun karanlığında hapistir çoğu zaman. Ama asla vazgeçmez, çünkü o yapacağım demişse ne kadar zor olursa olsun eninde sonunda yapar. Zamanı geçmiş olsa da, çok büyük zararlar görecek olsa da bir kez karar vermişse mutlaka yapar. Hiç düşünmeden dünyayı yıkar başına. Kendini zaten önemsemez, her enkazdan çıkacağını çok iyi bilir de bencildir işte etrafındaki herkesi gömebilir o karanlığa.
Görünüşteki PukiDiki böyledir işte. Ama kimse bilmez içinde sakladığı kırılgan kız çocuğunu. Kimse kırmasın diye sakladığından en derinlerinde, kendi bile unuttu onu. Görünürde siyahdır ama içi alabildiğine gri, siyahla beyaz geçmiş iç içe. Kaya gibi sert görüntüsüne tezat yüzüne yerleştirdiği vazgeçilmez sıcacık gülümsemesi ile kandırır herkesi. Şeytan tüyü var galiba bende diyor ya işte en büyük sırrı içten gülümsemesinde. Karanlığında boğsa da kendini takar yüzüne gülümseyen maskesini, hala umut var der. Hala umut var mı onun için?





İnsanlar kaç renktir dedi bir dostum. Sonsuz dedim. Çeşit çeşit insan var, beyaz, siyah, gri değil grinin bile tonları var...
                                                                                                                              PukiDiki          

2 yorum:

  1. affeder ama asla unutmaaz kısmı ne kadar dogrudur bir adet pukiduki olarak katılıyorum:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Affedip de unutamadıklarımız sırtımızda yük olur çoğu zaman. Bazen unutmak da bir nimettir belki de :)

      Sil

Fikrini söylersen yeni bir şey öğrenirim,
Küçük bir bağ kurarız hiç tanışmadan,
Farklı birinin hisleri hakkında bilgi sahibi oluruz,
Hiçbir şey olmazsa biri yazdıklarımı okudu diye mutlu oluruz,
Ya da en kötü ne olabilir ki içinden geçeni söylersen?