tasarım

tasarım

Toplam Sayfa Görüntüleme Sayısı

24 Mart 2012 Cumartesi

Yalnızlığımız


Öncelikle bu müzik eşlik etsin yalnızlığımıza…




Yalnızız hepimiz… Bu koca evrende, onca kalabalık içinde yalnızız…
Fark ettim ki her zaman ULAŞILABİLİR OLMAK fazlasıyla yıpratıyor insanı. İhtiyacı olan dostuma iki elim kanda olsa yetişirim de zamanla anlıyorsun ki sen hep yalnızsın. Hep orada olduğumu bildiklerinden midir nedir bilmiyorum ama nasıl olsa ararız bir telefonla gelir modunda etrafımdaki herkes. Gün gelir arka arkaya çalar telefonlar arada bir ararsın cevapsız kalırlar… Nasıl olsa PukiDiki iki telefon taşıyor ya üstelik telefonlarının sesi çoğu zaman açık, açık değilse bile sürekli kontrol ediyor ya nasıl olsa ararlar ve koşarak gider. Asıl ulaşmak istedikleri kişi değil ikinci bir alternatifim her zaman için. Yani asıl anahtar bulunamıyorsa başvurulacak paspasın altındaki yedek anahtar gibiyim çevremdeki insanların hayatında. Bu durum beni çok üzmeye başladı son zamanlarda, kabuğuma çekildim sessizce ve ne garip arayan soran yok. Gel bile demiyorlar garip bu sessizlik alışık değilim, belli ki ihtiyaç yok bu ara bana… Belki de bir gün fark edecekler yokluğumu ama ya o gün çok geç olmuş olursa, ben yalnızlığı seçip çeker gidersem? Öyle bir iz kalsın istiyorum ki hayatlarında arkamdan sadece iyi yorumlar yapılsın ve yokluğumda özleneyim. Bunun için illa gitmem mi gerek? Değerimin anlaşılamadığı hayatlarda ne işim var ki? Ya da istediğim gibi bir misyon edinemedim bu hayatta da kendimi mi kandırıyorum? Cool olmak gerekiyor belki de aranan insan olmak için, sevdikleri için bu kadar kendini paralayan birini kim ne yapsın? Sen kılını kıpırdatmadan o ödün verir zaten kendinden. Bu kadar basit belki de hayatın kuralı ama ben beceremiyorum. Neden her gece yastığa başımı koyduğumda derin bir yalnızlık kalıyor bana? Kalbim acıyor insanların riyakarlığından. Nasıl da kalabalık etraf sen ihtiyaçları olduğunda yanlarına koştuğun sürece…  Belki, belki de kalabalık içinde yalnız değiliz, kalabalıklarımız çok yalnız…

2 yorum:

  1. Çözüm önerisi sunabilsem keşke..
    Bende aynı durumdayım.Yalnızım.

    Fakat benim için çokta kötü değil...İnsanlar artık samimiyetsizler..Ee yanımda samimiyetsiz *dostlarım* olacağına yalnızlığımla yaşarım.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Sonunda bu kadar yalnız kalacaksak niye bu kalabalıklar içindeyiz? Belki daha farklı bir hayat bilmesek yalnızlığımızdan hiç şikayet etmezdik. Bu samimiyetsiz ve çıkarcı dünyanın parçası olmaktansa yalnızlığımızı yaşamak en iyisi...

      Sil

Fikrini söylersen yeni bir şey öğrenirim,
Küçük bir bağ kurarız hiç tanışmadan,
Farklı birinin hisleri hakkında bilgi sahibi oluruz,
Hiçbir şey olmazsa biri yazdıklarımı okudu diye mutlu oluruz,
Ya da en kötü ne olabilir ki içinden geçeni söylersen?