tasarım

tasarım

Toplam Sayfa Görüntüleme Sayısı

17 Ocak 2012 Salı

Tarihe Not


Not 1:
O kadar kolay mıydı sevdiğinden soğumak? Küçücük hatalar bile affedilmez miydi? Bu kadar zor muydu karşındakine inanmak, güvenmek?
Sonunu bile öngöremediğim aşk beni yoruyor bazen. En ufak problemde soğudum senden diyor ya işte o noktada sanki kafama dank ediyor, her an vazgeçilebilir olduğum gerçeği yüzüme vuruyor soğuk soğuk. Neden hep biri daha az sever? Sevgimden başka hiçbir şey veremezken tek gerçeğim buyken nasıl yenilmem sonunu bilemediğim aşkıma? Ya bir gün giderse korkusuyla nasıl emin adımlar atarım geleceğe doğru, nasıl planlarım hayatımı? Ne kadar varsın hayatımda, nereye kadar varsın? Ben ne kadarım sende, nereye kadar girmeme izin verirsin kapılarından? Sorular labirent oluyor kafamda çıkamıyorum içinden, derin bir sessizlik kalıyor geriye bir de bol düşünce… Karanlığa bakıyor, bakıyor ve bakıyorum sessizce…

Not 2:
Evimdeyim, huzurluyum bir de beni sessizliğe boğan düşüncelerim olmasa… Olduğum, göründüğüm ve olmak istediğim hepsi birbirinden farklı 3 kişi, çıkamıyorum çoğu zaman içinden. Ailemi kandırıyorum, kendimi kandırıyorum… Gecenin derin sessizliğinde soruyorum kendime ‘’Ben kimim?’’ Sonsuzlukta yankılanıyor cevabı, ben bile bilmiyorum ki… Cevapsız sorularımın ağırlığı üstüme çöküyor, huzurumun üstüne gölge gibi düşen düşüncelerden kaçıp gitmek istiyorum. En çok olmak istediğim yerden sahte hayatıma doğru…

Not 3:
Hoşuma gidiyor okunmak… Hiç kimseye kendimi anlatamadığım en yakın dostlarımın bile beni gerçekten tanımadığı bu dünyada, bir kuyuya bağırır gibi gizlice kendimi anlatmak hoşuma gidiyor. Hak verilsin ya da yargılanayım diye değil sadece biri umursayıp okusun yetiyor bana. Konuşamadıklarımı yazıyorum, sanki dertlerim bitecekmiş gibi yazıyorum, bitmeyeceğini bile bile… Yazılarıma yüklüyorum ruhumun ağırlığını, yıllardır yazıyorum ama geçen yıl nisandan beri cesaret ediyorum başkalarına okutmaya. İyi ki o en bunalımlı halimde, artık ölmeyi bile isteyecek noktaya geldiğimde yazmaya karar vermişim, yoksa bugün bu kadar bile olamazdım. İyi ki varsınız Sayın Dinleyenler, beni bugün ayakta tutanlar sizlersiniz…

6 yorum:

  1. not 1 i ben yazmışım gibi..

    YanıtlaSil
  2. Bende bazı yazılarda kendimi buluyorum. Sanırım insanların ruhsal durumları bir parça benziyor birbirine...

    YanıtlaSil
  3. 2'yi ve 3'ün ilk bir kaç cümlesini de ben yazmışım gibi...sanki içimi okumuşsun,çok etkilendim.Çok güzel ifade etmişsin kendini.Bence yazmak,konuşmaktan çok daha iyi geliyor insana çoğu zaman,ve yazabildiğin sürece iyi olcaksın merak etme.

    YanıtlaSil
  4. Yazdıkça temizleniyor sanki içim... Ağzımdan çıkamayan kelimeleri ve cümleleri öyle seri sıralıyorum ki yazarken. Baş edemediğim yaralarımı bende böyle iyileştiriyorum işte...

    YanıtlaSil
  5. Aynen öyle...yazmak terapi yöntemi gibi birşey aslında...iyi geldiğine eminim canım,ne iyi geliyorsa öyle yap zaten.her zaman iyilikler ve huzur dilerim

    YanıtlaSil
  6. Özellikle de gizli bir kimlikle yazmak gibisi yok :) Bende size iyilik ve huzur dilerim...

    YanıtlaSil

Fikrini söylersen yeni bir şey öğrenirim,
Küçük bir bağ kurarız hiç tanışmadan,
Farklı birinin hisleri hakkında bilgi sahibi oluruz,
Hiçbir şey olmazsa biri yazdıklarımı okudu diye mutlu oluruz,
Ya da en kötü ne olabilir ki içinden geçeni söylersen?