tasarım

tasarım

Toplam Sayfa Görüntüleme Sayısı

15 Ocak 2012 Pazar

Hesaplar Kapanırken


Hesapları kapattım, gidiyorum. Sanki hayatı terk ediyormuşum gibi bir hava versem de bu aralar, sadece şehri terk ediyorum. Evime gidiyorum annemin babamın dizinin dibine…
Bitirme sunumunu yaptım bir de dersimin birini bıraktım tek ders yolu açıldı gibi. Sunum arkası geçen yıl projeler sırasında yalan söylediği için aramızın fena halde bozuk olduğu arkadaşla oturduk, konuştuk. ''Kırdık ve kırıldık ama kin tutmak için hayat kısa tamam eskisi gibi olamaz belki ama Allah’ın selamını esirgemenin de lüzumu yok. Böyle köşe bucak kaçmakla olmuyor.'' dedik. Bunu yapmamız da bende kaynaklandı aslında son yazımı yazdığım gece moral bozukluğu ile uyuyamadım pek. Düşündüm, sorguladım, yargıladım ve karar verdim. Son zamanlarda birçok dostumla arama mesafeler girmişti, neden benden uzak duruyorlar acaba dedim, ben kötü biri miyim? Sonunda şu an okulda yanımda kalan tek yakın arkadaşımla (CanDost diyeyim ben ona) konuştum perşembe günü. Kararlar verdik ve eski dostum lisedeki en yakın arkadaşıma da (o da Po) mesaj attım o gün. Sonra konuştuk o da çok sevindi duygulandı cuma akşamı için sözleştik fakat bir dizi aksaklık sonucu anca bu akşam yani cumartesi görüşebildik. Her ne kadar sizler bilmeseniz de geçmişte bir dizi yanlış anlaşılma sonucu uzaklaşmış, birbirimize kırılmış ve araya giren zamana yenilmiştik. Çok sevdiğim dostumla çok az görüşür olmuştuk. Kendimi sorgularken fark ettim ki kendimi anlatamamışım, benim kıskandığım Eşekkafalı değil Po idi. Ben dostumun yanımda olmasına ihtiyaç duyduğum anda onun yanına gitmiş olmasına kırılmıştım. Bunları önce CanDost ile konuşmuştum ve kendisine de anlatmalı, onu kaybettiğim için üzgünüm kendimi iyi ifade edemediğim için böyle oldu belki de dedim ve aradım iyi ki de aramışım. Ama o zaman için bilmediğimiz bir şey varmış ben de o da kötü bir dönemdeymişiz ve ikimizin de birbirinden haberi yokmuş. Ben onun benim yanımda olmasını isterken o da şehirden kaçma isteğindeymiş o an için. Birbirimize anlatmadan, bilmeden bazı şeyleri yanlış anlaşılmalara yenik düşmüşüz. Şu an çok mutluyum, onu kaybettiğim için onca zamandır üzülürken asıl yapmam gerekeni yapmak yeni aklıma gelebildiğinden.
Öncelikli olarak onunla görüşmek istesem de cuma okuldaki arkadaşla da bir anlık gazla görüşmüş olduk. Uykusuz gece bana radikal kararlar aldırttı çok da iyi oldu.  Aldığım tepkiler de olumluydu ve sonunda hesapları kapattım. Bugünkü konuşma oldukça duygusal geldi ama bana, öyle özlemişim ki onunla konuşmayı inşallah Ankara’ya geri geldiğimle uzun bir görüşme yapmayı planlıyoruz araya giden yılları, olayları kapatabilecekmişiz gibi.
Benim büyük hatam sevdiklerimden çok fazla şey beklemem, ne zaman kötü dönem geçirsem yanımda olmadılar diye dostlarıma küsüp arkamı dönmemdi. Ama unuttum, hatasız dost arayan yalnız kalırdı ve her şeyin sonu yalnızlıktı. Son zamanlarda öyle yalnız kalmaya başlamıştım ki sarsılıp düşünmeye ihtiyacım varmış. Şu an huzurluyum ve bir huzurla saatlerdir yağan karın yolları kapatmasından korkarak, bu romantik havada Ankara’yı terk ediyorum 6 saat sonra… Yuvam beni bekliyor, özlediğim sıcaklığı ve şefkatiyle. Masummuşçasına sığınabileceğim tek yere doğru yollar yine beni savuruyor…

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Fikrini söylersen yeni bir şey öğrenirim,
Küçük bir bağ kurarız hiç tanışmadan,
Farklı birinin hisleri hakkında bilgi sahibi oluruz,
Hiçbir şey olmazsa biri yazdıklarımı okudu diye mutlu oluruz,
Ya da en kötü ne olabilir ki içinden geçeni söylersen?