tasarım

tasarım

Toplam Sayfa Görüntüleme Sayısı

11 Aralık 2011 Pazar

Vakit Tamam...

Zamanın tik tak’ları vururken bu akşam vaktini, ne yazık ki geldi veda zamanı… Şimdiden derin bir özlem sardı içimi. Pazartesi son uyanışımı yapmıştım yanında, 1 hafta oldu, kamerada görmek, telefonda sesini duymak yetmiyor ki, nerde sıcaklığı, kokusu? Sanki bir yanım öldü, öyle gri yaslı bir hava var üstümde. Zaman telefon başında heyecanla beklenecek günlere vuruyor şimdi, 1 dakikalık kısacık bir konuşma için sonsuz heyecanla. Mayısa kadar yalnızca derslere odaklanıp içimi kaplayan özlemi görmezden gelme vaktidir şimdi. Şalterler kapansın, hayat dursun bizim için. 


Düşünüyorum da geçmez denilen ne zamanlar geçti. Stresli, belirsiz, acı… Bugünler de geçecek elbet benim hala umudum var, karanlık ve karamsar içimde güneşe muhtaç büyüttüğüm. Geçecek işte şehirler arası bir yolda bitmeyecek satır arası hikayem. Sonsuza kadar gelmeyecek olanı beklemekten daha mı umutsuz ki benim hikayem? Bekleyeceğim, dayamadığımda yanında biteceğim. Zamana ve mekana yenilecek kadar küçük değil aşkım. Söz verdim diye değil, ben istediğim için, onsuz nefes alamadığım için sadakatle bekleyeceğim…

Ve aradığımız kişiye artık ulaşılamıyor. Bilmediğim numaralardan gelen kısacık aramaların beklentisi başladı… Güle güle git, güle güle gel bitanem…

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Fikrini söylersen yeni bir şey öğrenirim,
Küçük bir bağ kurarız hiç tanışmadan,
Farklı birinin hisleri hakkında bilgi sahibi oluruz,
Hiçbir şey olmazsa biri yazdıklarımı okudu diye mutlu oluruz,
Ya da en kötü ne olabilir ki içinden geçeni söylersen?