tasarım

tasarım

Toplam Sayfa Görüntüleme Sayısı

4 Ağustos 2011 Perşembe

Kopuş


Bağlanmak yok, her daim gideceğini düşünmek var. Sevmek yok, hoşlanılabilitesi var. Kovalamak yok, kaçmak var. Bir de bol bol sevişmek. Olmadık insanlarla olmayacağını bile bile sevişmek. Kendini hiçe saymak, insanlıktan çıkan seyrini sessizce izlemek…
Bir kadın nasıl yoldan çıkar, nasıl dipler hayatı? Merak etmeyin ben anlatırım, tavsiye de etmem hem de düşmanıma bile. İlk önce kendinle problemlerin başlar sonra ait olduğun hayatın dışına çıkmaya başlarsın hayatta yapmam dediğin eleştirdiğin her şeyi yaparsın ve sanki unutabilecekmişsin gibi anlık zevklere verirsin kendini. Sonuçta eline geçen koca bir hiç, kaybettiğin ise kocaman hiç yaşanılmamış bir hayat, kaybolan bir kimlik… Adının ya da kim olduğunun önemi yok dokunursun bir hayata kocaman bir ısırık alırsın belki onda da koca bir iz kalır ama her izde sen daha çok kaybolursun. Her yatakta bir parçanı daha bırakırsın. Daha dün bir adam sana kevaşe dedi diye ağlarken ruhunun fahişeliğini keşfettikçe koparsın hayattan. Bir kadın çok kolay kaybolur ortadan ruhu gitti mi geride hiçbir şeyi kalmaz. Bu garip bir intihardır belki de yavaşça kaybeder kendini.
Yok hayır ben daha o kadar düşmedim bu benim hikayem değil belki de geleceğimi yazıyorum. Yok yok bu ben olmamalıyım, çıkmamalıyım yola dönülemez geri. Kadınlar sadıktır, kadınlar tek eşlidir, kadınlar aile olmayı sever… Oysa aynı değil bütün kadınlar, tanrım neden beni böyle farklı yarattın? Yok ben henüz bu değilim, olmadım, olmayacağım, ama bir kadın çok kolay kopar hayattan…

7 yorum:

  1. bir çok yazınızı okudum ve kendime yakın hissettim sizi, şunu söylemek isterim ki
    biz kadınlar bindiğimiz dalı kesmeyiz yada dalları da diyebiliriz ki büyük ihtimalle sizin
    durumunuz böyle ,sizde bindiğiniz dallarınızı kesmemişsiniz ama tutunacakta bir
    şey bırakmayınca o dallar can yakmaya başlamış olmalı ki Ah! Tanrım neden beni böyle farklı
    yarattın? gibi bir isyana sürüklemiş sizi... Bazı şeyler vardır işler sarpa sarpmaz direk
    çuvallar mesela sex yada para... Zevk girince işin içine insan o an düşünemez, belki
    bilebilir yanlışlığını durumun ama öyle bir beyinfırtınasıyla çözümler üretirki IQ bir anda
    öyle bir artarki yaşabilmek için o anı Einstein'i hayretler içerisinde bırakabilir bir kadın
    işte o an... ve biter her güzel şey gibi sex ise orgasm olursun biter, paraysa istediğin
    şeyi alırsın biter sonuçta biter ve bilirim o pişmanlığı. Ya sonrası..?
    Sonrası gerçekten zordur gururu kırılan bir kadın için gerçekten çok zordur ama kimse bilmez,
    halbuki bilim için ne kadar kolay değil mi? mastürbasyon sonraki pişmanlık der geçer yada
    toplum baskısına yenik bedenler der geçer, oysa ne yaptıki bu kadın sadece ruhunda hissettiğini
    gerçekleştirdi. Yapmasaydı? o zaman kavaşe olmayacakmıydı? oysaki sadece kendi seçimleriydi
    yaptıkları ve olmasaydı yaptıklarını yanlış hissettiren toplum yaşayacaktı yargılanmadan
    sadece insan denerek... bende bir çok kere sizin gibi hissettim ama olmuyor bir toplumda
    yaşıyorsan kurallara uyacaksın ve bunları aslında kural olarak değil birer insan olmanın
    uzvu olarak sayıyorum şimdi. Ruhumuz çirkin bizim ve şimdi düşünüyorum ya herkes bizim
    gibi farklı olsaydı? o zaman her gün farklı bir yatakta ayrı bir parçası kalan insanlar,
    sevgiden yoksun sadece hayatı zevk için yaşayan insanlar, birbirini kandıranlar, yalanlar..
    edep yok haya yok aile yok peki insan nasıl olacak o zaman? para için her şeyi
    yapanlar, kısacası hayatı zevk için yaşayanlar..
    Şimdi seçim senin amacın zevkse daldan dala değilse insan olmaksa gönülden gönüle...

    YanıtlaSil
  2. Yorumunuz beni gerçekten derinden etkiledi, bazen öyle yalnız hissediyorum ki kendimi. Çünkü bizim gibiler başkaları yargılamasın diye toplumda çok iyi gizliyor kendini ve sanıyoruz ki bizim gibi insanlar yok, farklıyım. Belki de çoğumuz aynıyız eğer saklamadan kendimizi yaşayabilseydik mutlu bile olabilirdik. Tek amacım zevk değil elbette dokunduğum her hayatta bir iz bırakmak istiyorum çok sevmek ve sevilmek... Tutku istiyorum hayattan çünkü o zaman gerçekten yaşadığımı hissedebiliyorum. Bazen herkes gibi olmak istiyor bazen de amaaan ben böyleyim bu hayat benim ve ömür dediğin üç gün yaşa gitsin diyorum, bende herkes gibi kendi içimde çelişkideyim. Toplumun kurallarına uyuyormuşum gibi gösterebilirim kendimi ama ben buyum kendim olmaktan vazgeçemem.
    Hepimizin hayatta kendine bir yer ve sığınabileceği bir gönül bulması dileğiyle...

    YanıtlaSil
  3. Yazının ehemmiyetinden çok yorumlar dikkatimi çekti.İlk yorumda belki benim yaşlarımda, bir şekilde gençliğin getirdiği merak ve farklı şeyler yaşama ihtiyacından kurtulmuş bir bayan. Bir tarafta ise arkasında hiçbir eser bırakamayacağından korkarak en azından birilerinin aklında adını bırakmak namına cinselliğini kullanan bir genç kız... Bunlardan bunu toplum kuralları veya din kisvesi üzerine söylediğim düşünülmesin. Ne açlık ne başka bir dert görmüş,herşey elinin altında olup hayatta kalma mücadelesi vermemiş gençlerin yapacak hiçbir şey bulamayıp yarın ölecekmiş gibi edepsizce yaşayışı benimseyerek devam etmeleri ne kadar utanç verici.

    YanıtlaSil
  4. Herkes bir şekilde kendi hayat mücadelesini verir, sanmayın ki bizde her şeyi bırakıp sadece cinselliğe odaklı bir hayat yaşıyoruz. Hayatın diğer gerçeklerinin bizde farkındayız bu yazı bu açıdan ele alınmış beğenmediyseniz diğer yazıları tavsiye ediyorum birçok konu mevcut bu blogta.

    YanıtlaSil
  5. 30 lu yaşlardaki versiyonlarınız istanbulda ankarada evlilik evlilik diye gezmekte. temiz kızlar varken napalım sizin gibileri. erken sevişen evde kalırmış.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. adsız rumuzlu kişi, o kadınlar kalitelerine uygun erkek bulamadıklarından evde kaldı. senin gibi hanzoyla evlenseler daha mı iyiydi

      Sil
    2. Sizin gibiler derken bu nasıl ağır bir itham acaba? Biz kimiz, neyiz sizin gözünüzde? Kaldı ki yazıda yazan şeyler yaşadıklarım değil yaşamaktan korktuklarım idi ve ben bu hayatı yaşamadım. Yaşasaydım da utanmazdım, asıl karşısındakine tüm hatalarıyla insan olarak bakmayan sırf kadın olduğu için bunu hata olarak gören erkek olsaydı susacak olan sizler utanmalısınız iki yüzlülüğünüzden.
      Ayrıca 2. adsız yoruma da katılıyorum sizin gibilerle olacağıma hayatımın sonuna kadar yalnız kalırım daha iyi. İstesek sizin gibi insanları kandırmak çok kolay çok sığ düşünüyorsunuz çünkü, ama bu bana yakışmaz ben her zaman dürüstlükten yanayım. Benim ruhumdan anlamayan birini kandırsam ne geçecek sanki elime, gerekirse evde de kalırım kime ne?

      Sil

Fikrini söylersen yeni bir şey öğrenirim,
Küçük bir bağ kurarız hiç tanışmadan,
Farklı birinin hisleri hakkında bilgi sahibi oluruz,
Hiçbir şey olmazsa biri yazdıklarımı okudu diye mutlu oluruz,
Ya da en kötü ne olabilir ki içinden geçeni söylersen?