tasarım

tasarım

Toplam Sayfa Görüntüleme Sayısı

8 Haziran 2011 Çarşamba

Nokta

Gözlerindeki hüzün bulutlarını sevdim ben. Buğulu bakışlarına kitlendim hep, akarsa o inci taneleri yakalayayım diye. Sen bilmiyordun ama çok değerliydi gözyaşların bile. Sinirleniyordum ya ağladığında kıyamıyordum sana, kızgınlığım kendimeydi, çaresizliğime. Sen üzülme diye dünyaları yakardım öylesine çok severdim seni. Pamuk teninin sıcaklığında nefes alıyordum bir tek ben.
Yıllar geçiyor, mevsimler değişiyordu oysa sende hep sonbahardı. Ölümü bekler gibi sessiz, yaşanmış onca şeyin hüznüyle bakıyordun hayata. Senin dudağının kenarına nokta koymuşlardı sanki gülümsemelerin kısacık bir cümle gibiydi noktası yanında. Oysa öyle tatlıydı ki, o küçücük gülümsemen bile yaralarıma tek dermandı nazlı güzel.
Geçmişiyle kavgalı, yaralarını hiç öğrenemediğim kadın, hiç merak etmedim nedenleri çünkü ben seni böyle sevdim. Benden öncesi yoktu, benden sonrası ise ömür gibiydi hüzünlü ama bir o kadar da huzurlu. Sol yanımda yaşattım seni, bambaşka sevdim, nazar değmesin diye sakladım herkeslerden. En derinlerimde de kaybettim seni, hüzünlü gözlerin şimdi çok uzaklardan bakıyor bana. Keşke başka yerde başka zamanda tanısaydım seni, saçlarının rüzgarından esip geçmeseydim…

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Fikrini söylersen yeni bir şey öğrenirim,
Küçük bir bağ kurarız hiç tanışmadan,
Farklı birinin hisleri hakkında bilgi sahibi oluruz,
Hiçbir şey olmazsa biri yazdıklarımı okudu diye mutlu oluruz,
Ya da en kötü ne olabilir ki içinden geçeni söylersen?