tasarım

tasarım

Toplam Sayfa Görüntüleme Sayısı

31 Mayıs 2011 Salı

Sessizlik

Nedense sustum bu aralar, sesimi çıkarmadan dinliyorum sadece. Masada sessizim, telefonlarda sessizim, kalabalıklar içinde sessizim, bir tek burada konuşuyorum anlatamıyorum kendimi beni tanıdığını zannedenlere. Kelimeler yetmiyor artık derdimi anlatmama yaza yaza dökecekmişim gibi içimi sürekli yazıyorum çoğunu yayınlamıyorum bile, ders çalışıyorum güya notlarım karalamalardan ibaret…
Kendime kaçtım bu aralar, sesim de içime kaçtı. Ama sessizliğim asaletimden değil konuşmanın yararsızlığından. Ne yaşadığımı bilmeyene, son birkaç ayda yanımda olmayana, kabuslarımı görmeyene, neyi anlatabilirim ki? Sadece söz verdiğin gibi yanımda ol, sessizce duralım, yanımda birinin olmasına ihtiyacım var derken bile çekip gidiyorsa yanındaki kime ne anlatabilirsin ki? Beni dinlemek, hayatımı merak etmek yanımda olmaktan daha önemliyse ne anlatabilirim ki?
Yanımda birilerinin olmasına çok ihtiyacım var, sessizliğime sessizliğini katıp bana destek olmasına çok ihtiyacım var. Söyleyemediklerim yerine sessizliğime anlamlar yüklemeden, sadece görünenlerle beni yargılamadan yanımda birinin durmasına çok ihtiyacım var.
Sessiz göründüğüme bakmayın fırtınalıyım aslında. Dışarıdan görünen sakinliğin aksine çok gerginim bu aralar patlamaya hazır bomba gibiyim. Kafam karışık, hayatım karışık, ben karışığım. Sessiz ve gergin bekliyorum yeni güne göre yaşam stratejisi oluşturacağım çünkü ben çaresizlikten sessizim bu aralar. Anlatamadığımdan susuyorum elbet konuşma sırası bana da gelecek…

2 yorum:

  1. ses: ortak menfaat.
    sessizlik: bir ömür boyu...

    (buda geçer.mp3)

    hadi kolay gelsin.

    YanıtlaSil
  2. Bazense sessizlik = çaresizlik
    Teşekkürler...

    YanıtlaSil

Fikrini söylersen yeni bir şey öğrenirim,
Küçük bir bağ kurarız hiç tanışmadan,
Farklı birinin hisleri hakkında bilgi sahibi oluruz,
Hiçbir şey olmazsa biri yazdıklarımı okudu diye mutlu oluruz,
Ya da en kötü ne olabilir ki içinden geçeni söylersen?